บทที่ 65 “คิดดีแล้วหรือดาญี?”

 สองมือยกขึ้นปัดป่ายมือใหญ่ออก

“อยู่นิ่งๆน่า ฉันจะเช็ดตัวให้”

ความอ่อนโยนเจือปนกับเสียงทุ้มที่เอ่ยพึมพำในลำคอ 

“เธอเป็นไข้ ฉันต้องเช็ดตัวและป้อนอาหาร”

แต่เธอไม่มีทางลุ่มหลงอีกจึงปัดมือใหญ่ออก

ฟึ่บ!

“อย่ามายุ่ง!”

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกสุดขณะมองผ้าเช็ดตัวตกแหมะบนพื้น 

“นูรีน ฉันอุตส่าห์ใจดีกับเธอแล้วนะ”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ